Analyse van onze leeslijst
206boeken sinds 1997
~1/3Nederlandstalig, rest vertaald
~1/4van de auteurs is vrouw
Rode draden en blinde vlekken in onze leeslijst.
- Oorlog en de nasleep ervan — verreweg het grootste thema. WOI (Godenslaap, Post voor mevrouw Bromley, Oorlog en terpentijn), WOII/Holocaust (Ademschommel, Tralievader, De voorlezer, Onbepaald door het lot, Die Mittagsfrau, Dunkelblum zwijgt, De stamhouder), en recentere conflicten (De vliegeraar, Slagschaduw/Congo, Het huis van de moskee, De pest als allegorie).
- Familiegeheimen en generatietrauma — ouders/kinderen die elkaar niet (meer) begrijpen, verzwegen verledens die naar boven komen: De offers, Bonita Avenue, Malva, Sleuteloog, De Nederlandse maagd, Twee vrouwen.
- Herinnering, dementie en ouder worden — opvallend vaak: Ik kom terug, Cliënt E. Busken, De moeder van Nicoline, Sprakeloos.
- Ontheemding en migratie — De ontheemden, Wees onzichtbaar, De asielzoeker, Gaan ging gegaan, Terug naar huis, Dochter van Isfahan.
- Onvervulde of ontluisterende liefde — verreweg het populairste basisplot in de “gewone” romans (Een liefde, Nachttrein naar Lissabon, Norwegian wood, De literaire kring en tientallen anderen).
Wat jullie missen
- Poëzie — geen enkele dichtbundel in 206 boeken, alleen proza.
- Non-fictie is een smalle minderheid (Congo, De vergelding, De stamhouder, Slagschaduw) — bijna alles is roman.
- Genrefictie ontbreekt vrijwel volledig: geen thriller/misdaad, geen sciencefiction/fantasy (op Het verhaal van de dienstmaagd als dystopie na).
- Auteurs uit Afrika en het Caribisch gebied zijn nagenoeg afwezig — buiten Naipaul (Trinidad) en de Zuid-Afrikanen Coetzee/Galgut is er geen zwarte Afrikaanse of Caribische stem.
- Vrouwelijke auteurs vormen ruwweg zo’n kwart van de lijst (~50 van 206) — de canon leunt sterk op mannelijke, vaak westerse auteurs.
- Hedendaagse Aziatische literatuur buiten Murakami en Mo Yan is dun bezaaid; geen Koreaanse, Vietnamese of Zuid-Aziatische romans bijvoorbeeld.
- Queer verhalen komen maar sporadisch voor (Kom hier dat ik u kus, Zwemmen in het donker) — geen breder palet aan LGBTQ+-perspectieven.
Kortom: een sterk, klassiek gevormde leeslijst met oorlog, familie en verlies als terugkerende kern, maar geografisch en qua vorm (poëzie, genrefictie, non-fictie) vrij eenzijdig samengesteld.